(Op de tonen van Clouseau’s Domino)
‘t Is niet zo lang geleden,
we zijn t nog niet vergeten
Ze heette Angelica
en ze was hier met haar ma
Zij had rond haar ogen
‘t rood van regenbogen
Ze was ineen gemept
of ze deed dat net nep
En bij het ochtendgloren
waren ze allen verloren
Ze moesten terug weg
Dat zij eerste aanleg
Ze zijn niet lang gebleven,
hebben naar beroep gestreven -
Ze heette Angelica
en de ander was haar ma
Ze hield van verre landen
tis daarom daz’ in België belandden
Het lijkt alleen maar zo,
Ze moest weg uit den depot
Er was iets met verwondingen
‘t Is moeilijk te bezingen
‘t Leek wel echt op pijn
‘t Kan mijn verbeelding zijn
Ze zeiden dat ik bruin ben
Dat ik niet genoeg vlaams ken
“Je komt hier niet meer heen
We laten je alleen”
‘t Was hard om te verduren,
en de rechtbank toonde haar kuren
Ze heette Angelica
en ze was hier met haar ma
Zij had rond haar ogen
‘t rood van regenbogen
Ze was ineen gemept
of ze deed dat net nep
Er was iets met verwondingen
‘t is moeilijk te bezingen
‘t leek wel echt op pijn
‘t kan mijn verbeelding zijn
Ze zeggen dak racist ben,
dat ik een echte tist ben -
Het lijkt alleen maar zo
Vraag maar aan Di Rupo
Ik heb in heel mijn leven
niets om Angelica gegeven
Zelfs nie-iet om haar ma
dus vertrek nu maar en ga…