(Op de tonen van Clouseau’s Verlangen)
Eén enkel telefoontje
zo verschrikkelijk cliché
ik belde Jo en vroeg hem
doe je lekker mee
ik had toen beter moeten weten
kbelde ook nog naar Didier
ik zag in hem mijn trouwe volgers
want ik, moi, mij
Ik was de grote man van de wetstraat
ik was de redder van t land
ik redde fortis
ik redde dexia
en ik haalde de kra-ant!
Gans t land lag aan mn voeten
en veel meer dan dat
van dedecker was geen sprake
twas de crisis die ik nodig had
twas voor geen jaren maar voor even
ik kreeg een arrest tegen het hoofd
ze moesten iemand de schuld toch geven
iemand die erin had geloofd
ik kan de gsm niet laten stilstaan
een telefoon gaat snel voorbij
ik was op zoek naar een oplossing
maar voor mij, mij mij mij
was het helemaal verleden
ik was niet meer dan dat
ik was een voetnoot
ik was een onderschrift
ik had het allemaal gehad
politiek een doodgebloed figuur
kebt helemaal niet overleefd
van revanche was geen sprake
er is niemand die mij nodig heeft!
oh waarom moet het ook altijd zo
waarom blijven ze altijd memmen
na 800000 stemmen